Broken

Zo lang uitgesteld om te schrijven.

Zo lang uitgesteld om even tijd te nemen om te voelen wat ik echt voel.

Zo lang uitgesteld om gevoelens terug toe te laten.

Alles zo lang uitgesteld. Heb ik er spijt van? Dat niet want het deed me deugd om even niks te voelen, maar het maakte mij anderzijds ook bang om niks te voelen. Ik moet kunnen voelen om verder te kunnen leven. Een belans terug vinden. Ik geef het toe. Ik vind dit verdomd moeilijk. Ik heb geen idee of ik dit alleen kan, maar ik denk dat opnieuw hier over schrijven me even wel kan helpen en mij misschien terug het felle licht kan laten zien die ik nu als een klein waakvlammetje zie.

Ik voel nu al dat de tranen beginnen komen. Zelfs al heb ik nog geen muziek opgezet of de echte woorden geschreven wat ik heb meegemaakt en wat ik voel of gevoeld heb.

Het is belangrijk dat ik dit doe. Het is een nieuw proces dat ik door moet. En ik twijfel sterk dat ik hulp van buitenaf moet gaan aanvaarden om alles terug in belans te krijgen. Nu pas besef ik wat voor een drempel dat dit is. Iedere keer het gedacht dat het een beetje beter met u gaat en denk oké het lukt me wel alleen, maar dat je dan paar dagen later terug een klap in uw gezicht krijgt waarvan je begint te twijfelen dat je het toch nodig hebt. Ma het blijft dan ook in mijn hoofd dat andere mensen die hulp nu misschien harder nodig hebben dan ik.

Het doet me wel deugd om open en eerlijk hier over te kunnen schrijven. Weten dat sommige mensen hier het gevoel gaan herkennen, maar die misschien een heel ander verhaal hebben of mensen die gewoon lezen en denk waarover heeft zij het. Ma belangrijkste is dat ik even terug mijn verhaal kwijt kan. A.

Nov 09, 2021

deadartinc:

Everything has its end.
– Morgan

(via sad-empty-lost)

Nov 09, 2021

ochtendstorm:

Ik raak niet meer bij mezelf. Het voelt alsof alles geblokkeerd zit. Daar zijn redenen voor, altijd. Maar ik mis het, ik mis het gevoel dat ademen helpt, het gevoel dat ik er mag zijn, met alle deeltjes en al het verdriet. Het ligt in mijn eigen handen en toch lukt het niet.

(via onopvallendheid)